Yatırımcılar Zarar Peşinde Koşarken Vergi Duyarlı Fonlar 150 Milyar Dolar Çekiyor

Geleneksel yöntemlerin boğa piyasasında etkisini kaybetmesiyle, sofistike vergi zararı hasadına (tax-loss harvesting) yönelik talep artışı, 150 milyar dolardan fazla fonun "uzun-kısa vergi duyarlı" (long-short tax-aware) olarak bilinen bir Wall Street stratejisine akmasına neden oldu. Kazançları ve vergi mahsubu zararlarını artırmak için kaldıraç kullanan bu fonlar, yüksek net değerli bireyler için servet yönetiminde büyük bir değişimi temsil ediyor.

Yönetim, finansman ve borçlanma ücretleri dahil olmak üzere yıllık %1,5 ila %3 arasında değişebilen yüksek maliyetler, bazıları için önemli bir dezavantaj oluşturuyor. Servet yöneticisi PCM Encore'un kurucusu Michael Paulus, The Wall Street Journal'da yer alan ifadesinde bu durumu şöyle özetledi: "Her şey eşit olduğunda, Connecticut'taki bir hedge fon yerine muhtemelen devlete bir çek yazmayı tercih ederim."

Büyüme, birkaç uzmanlaşmış firma tarafından domine ediliyor. Brent Sullivan’ın Tax Alpha Insider analizine göre, AQR Capital Management şu anda bu stratejilerde yaklaşık 70 milyar dolar yönetirken, Quantinno Capital Management 48 milyar doların üzerinde varlığa sahip. Stratejiler genellikle 140-40 yapısını kullanıyor; burada 10 milyon dolarlık bir portföy, 4 milyon dolarlık ek uzun pozisyon ve 4 milyon dolarlık kısa pozisyon almak için kullanılarak vergi zararı hasadı için daha fazla kanal oluşturuluyor.

Bu trend, piyasaların sürekli yeni zirvelere ulaşmasıyla vergi optimizasyonu için yeterli zarar üretemeyen 1,1 trilyon dolarlık bir strateji olan "doğrudan endeksleme" (direct indexing) portföylerinin "kemikleşmesine" (ossification) doğrudan bir yanıttır. Yeni kaldıraçlı stratejiler bir çözüm sunsa da, daha yüksek risk ve maliyetleri beraberinde getiriyor ve artan popülariteleri Fidelity ve Charles Schwab gibi emanetçilerin yeni hesapları sınırlamasına yol açarak gelecekteki düzenleyici incelemelerin sinyalini veriyor.

Doğrudan Endekslemenin Sınırları

Yıllardır doğrudan endeksleme, servet yönetiminin temel taşı olmuştur. Strateji, S&P 500 gibi bir endeksi kopyalamak için büyük bir bireysel hisse senedi sepeti satın almayı içerir. Yöneticiler daha sonra, bir müşterinin portföyünün başka yerlerindeki sermaye kazançlarını dengeleyen zararları "hasat etmek" için zarar eden bireysel hisse senetlerini satabilir ve piyasa takibini sürdürmek için satılan hisseyi benzer bir hisseyle değiştirebilir. Ancak piyasaların tüm zamanların en yüksek seviyelerine yakın olmasıyla, bu portföylerin çoğu artık etkili olabilmek için yeterli zarar eden pozisyon içermiyor. BlackRock'ın ABD servet ürünleri müdürü Jon Diorio, tüm doğrudan endeksleme portföylerinin yaklaşık yarısının artık "kemikleşmiş" olduğunu ve anlamlı bir vergi zararı üretmediğini tahmin ediyor.

Kaldıraç, Alfa ve Yüksek Ücretler

Uzun-kısa vergi duyarlı model bu sorunu çözmek için geliştirildi. Hem uzun hem de kısa pozisyon almak için kaldıraç kullanan yöneticiler, iki kaynaktan zarar üretebilir: değeri düşen uzun pozisyonlar ve değeri yükselen kısa pozisyonlar. Bu, hasat edilecek potansiyel zarar havuzunu önemli ölçüde artırır. Bu stratejiler ayrıca, hangi hisse senetlerine yatırım yapılacağını aktif olarak seçerek piyasa göstergesinin üzerinde getiri anlamına gelen "alfa" üretmeyi de hedefler.

Ancak bu karmaşıklığın bir bedeli var. %1,5 ile %3 arasında değişen ücretler, bazen temel doğrudan endeksleme için alınan %0,05'lik ücretten çok daha yüksektir. Kaldıraç kullanımı riski de artırır; kazançları ve vergi zararlarını büyütebildiği gibi, yatırım kayıplarını da büyütebilir. Bu da stratejiyi, yüksek risk toleransına ve bir iş satışından elde edilen tek seferlik sermaye kazancını dengeleme gibi belirli ihtiyaçlara sahip sofistike yatırımcılar için en uygun hale getirir.

Bu makale sadece bilgilendirme amaçlıdır ve yatırım tavsiyesi teşkil etmez.